Αλλάζετε λάδι κινητήρα πιο συχνά σε πιο ψυχρά κλίματα. Εάν η μοτοσικλέτα οδηγείται συχνά λιγότερο από 24 km (15 mi), σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος κάτω από 16 °C (60 °F), μειώστε τα διαστήματα αλλαγής λαδιών στα 2.400 km (1500 mi).

Ο υδρατμός είναι ένα φυσιολογικό παραπροϊόν καύσης. Κατά τη λειτουργία σε ψυχρές καιρικές συνθήκες, κάποιοι υδρατμοί συμπυκνώνονται σε υγρή μορφή πάνω στις κρύες επιφάνειες μέσα στον κινητήρα. Όταν ο καιρός είναι παγερός, το νερό αυτό γίνεται λασπόχιονο ή πάγος. Εάν ο κινητήρας δεν έχει φθάσει στη θερμοκρασία λειτουργίας, το συσσωρευμένο λασπόχιονο ή ο πάγος φράζει τις γραμμές λαδιού και προκαλεί ζημιά στον κινητήρα. Με τον καιρό, το νερό συσσωρεύεται, αναμιγνύεται με το λάδι του κινητήρα και σχηματίζει λάσπη, η οποία είναι επιβλαβής για τον κινητήρα.

Ελέγχετε καθημερινά τη ράβδο δείκτη στάθμης για ενδείξεις λάσπης που θα φαίνεται λευκή και γαλακτώδης. Αλλάξτε λάδι και φίλτρο εάν βρεθεί λάσπη ή κάντε μια εκτεταμένη βόλτα εάν το αντιληφθείτε νωρίς.

Εάν ο κινητήρας αφεθεί να προθερμανθεί σε κανονική θερμοκρασία λειτουργίας, το μεγαλύτερο μέρος του νερού εξατμίζεται και εξέρχεται μέσω του συστήματος εξαερισμού του στροφαλοθαλάμου. Μια εκτεταμένη διαδρομή που φέρνει το λάδι κινητήρα σε θερμοκρασία λειτουργίας θα πρέπει να εκτελείται μετά από πολλές επαναλαμβανόμενες σύντομες διαδρομές για να βοηθήσει στην εξάτμιση τυχόν νερού στον στροφαλοθάλαμο.

Δεν συνιστάται η επανειλημμένη εκκίνηση του κινητήρα σε κρύο καιρό χωρίς να οδηγείτε τη μοτοσικλέτα.